Zahir

,,Miłość jest dziką siłą. Kiedy próbujemy ją okiełznać, pożera nas. Kiedy próbujemy ją uwięzić, czyni z nas niewolników. Kiedy próbujemy ją zrozumieć, miesza nam w głowach’’ O Miłości… O zapominaniu historii osobistej… O poszukiwaniu samego siebie…O wędrówce… ‘’Ester, żona znanego pisarza znika bez wieści. Ostatni raz widziano ją z młodym tłumaczem z Kazachstanu. Czy została porwana, zamordowana, a może uciekła z kochankiem? Dlaczego nie daje znaku życia? Jak po dziesięciu latach małżeństwa mogła odejść bez słowa? On próbuje ułożyć sobie życie bez niej, wiąże się z inną kobietą, Pisze kolejną powieść. Jednak nie potrafi zapomnieć. Ester staje się jego obsesją, jego Zairem. Wokół niej krążą wszystkie jego myśli. By ją odnaleźć, musi wyruszyć na stepy Azji Środkowej, W długą podróż, która pozwoli mu na nowo narodzić się dla miłości.’’ Ogólnie czytam rzadko, dawno nie zdarzyło mi się przeczytać książki, jak już to śledzę tylko Internet. Ostatnio postanowiłem to zmienić i sięgnąłem po jedną z moich nielicznych książek. Padło na ,,Zahira’’ Paulo Coelho. Kiedyś czytałem książki Brazylijskiego pisarza : ,,Alchemik’’, ,,Demon i panna Prym’’, ,,Weronika postanawia umrzeć’’, ,,Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam’’, ,,Podręcznik wojownika światła’’ Każda z nich jest warta polecenia, każda z nich ma coś do powiedzenia.