Plagiat – szyderstwo z czytelników

Na sprawę natrafiłem dosyć przypadkowo. Prędzej czy później być może informacja sama by do mnie dotarła, niemniej jednak dopomogłem jej troszeczkę sam. Szukając rozmaitych rzeczy na temat Gruzji zatrzymałem się na moment przy blogu ,,Oblicza Gruzji’’. Sam blog w sobie świetny, pisany z pasją i z mnóstwem przydatnych wiadomości – korzystam i korzystać będę z niego zapewne wielokrotnie, jednak moją uwagę przyciągnęło coś innego. Sytuacja z książką – z książką, która zamiast fajnie i kompetentnie opisywać gruzińskie historie, stała się synonimem nierzetelności, zrzynania, bezczelności i nieuczciwości…

,,Georgialiki, książka pakosińsko-gruzińska’’. Książka jak książka można by rzec. Ale gdy człowiek wgłębi się w treść to może natrafić na bardzo ciekawe kąski… Tak właśnie było w przypadku Anny Janickiej – Galant i Artura Bińkowskiego, autorów popularnego bloga ,,Oblicza Gruzji’’. Co się okazało? Ano to, że Katarzyna Pakosińska pisząc swoją książkę dopuściła się plagiatu. I to nie paru kartek, ale co najmniej kilkadziesiąt (jak nie więcej) stronic! Czasem tekst został poprzekształcany, z próbą wplecenia w swoje historie i swoje wyobrażenia na temat Gruzji, a czasem po prostu zerżnięty słowo w słowo z oryginalnego źródła. Okazało się, że p.Pakosińska bardzo chętnie korzystała zarówno z bloga ,,Oblicza Gruzji’’ jak i z wielu innych źródeł: Wikipedii, kaukaz.pl, odkryjgruzje.pl, niedziela.pl, przegladprawoslawny.pl czy też onet.wiem.pl.  W przypadku tych niesamowitych ,,zapożyczeń’’ p. Pakosińska nawet nie raczyła podać źródeł, ponieważ zostały one, podobno przez  pomyłkę, do książki nie wstawione. Plagiat pełną gębą! Plagiat, co się zowie!

Winna jest zarówno K.Pakosińska, ale kto wie czy nie bardziej winne jest wydawnictwo Pascal. Ci z kolei, na zarzuty odpowiedzieli w ten sposób, że: “po wnikliwej analizie całej 350-stronicowej książki” znaleziono ‘’kilka zdań’’ zapożyczonych z bloga ,,Oblicza Gruzji’’ bez podania źródła i z tego powodu ubolewają. Takie tłumaczenia wydają się być jak naplucie komuś prosto w twarz. Proszę sobie wyobrazić, że na około 100 stronach z 350 można znaleźć ,,szemrane’’ teksty. Istnieją niezbite i bardzo dokładnie przedstawione dowody, z których jasno wynika, że tych plagiatów jest nie ,,kilka zdań’’ a całe tabuny! Wydawać by się mogło, że tak duże i znane wydawnictwo nie dopuściłoby się do takiego przekrętu. Zastanawiam się, dlaczego pozwolono na coś takiego, jak to możliwe, że puszczono do druku książkę z tak ogromną ilością uchybień? Czy myślano, że sprawa rozejdzie się po kościach, nakład się wyprzeda i że nikt nie zauważy?

Sprawa, sami przyznacie, niezwykle kontrowersyjna. Można by pomyśleć, że ,,artystka’’ pokroju K. Pakosińskiej na takie coś pozwolić sobie nie może. Niby nie, a jednak się dzieje i jesteśmy tego świadkami. Co chciała ugrać takim działaniem? Czy myślała, że to nie wyjdzie na światło dzienne? Że nikt się nie zorientuje, że będą same ochy i achy, jaką to wspaniałą, kreatywną jest pisarką? Ciężko stwierdzić jednoznacznie, raczej pewne jest, że do tych wszystkich zarzutów sama, dobrowolnie się nie przyzna, pójdzie w zaparte i będzie mydlić wszystkim oczy. Wydaje się, że gdyby nie zdecydowana interwencja autorów bloga ,,Oblicza Gruzji’’, to sprawa na jaw raczej sama by nie wyszła. Na szczęście wyszła, lepiej później niż wcale i dzisiaj ,,autorka’’ jak i (przede wszystkim) Wydawnictwo muszą się tłumaczyć.

Jak im to wyjaśnianie idzie? Niesamowicie ślamazarnie, bardzo mętnie i niewiarygodnie. Szczytem bezczelności wydaje się być propozycja, jakoby za określoną kwotę pieniędzy, starano się zakneblować usta i wymusić na Annie Janickiej – Galant i Arturze Bińkowskim milczenie. Chciano sobie zagwarantować, że ,,awanturnicy’’ w przyszłości nie będą już więcej drążyć tematu. Tak jakby oprócz ,,swoich tekstów’’ cała przeogromna reszta zapożyczeń miała zostać zapomniana i zamieciona pod dywan. Normalnie ręce opadają i nóż w kieszeni się otwiera…

Przeciąganie liny w dalszym ciągu trwa, do porozumienia droga wydaje się być daleka a feralna książka dalej się sprzedaje w najlepsze.Wciągnąłem się w ten temat i uznałem, że trzeba sprawie dopomóc i ją nagłośnić.

Nie może być tak, że czyjaś ciężka praca, kreatywnie wymyślone teksty, zostają tak po prostu sobie wzięte i wstawione do swojej książki. I nieważne, kto to robi, każdy zasługuje na potępienie.

Opisałem to być może powierzchownie, ale wydaje się, że sens został przedstawiony. Będę z uwagą śledził jak ta sprawa się zakończy – mam nadzieję, że winni zostaną surowo ukarani a prawda wyjdzie na jaw.

Więcej w tej sprawie możecie przeczytać TUTAJ

TU z kolei K. Pakosińska ,,przyznaje się” do winy.

A w TYM MIEJSCU profil facebookowy bloga ,,Oblicza Gruzji”, na którym na bieżąco przedstawiane są wątki w tej sprawie.